Sunday, April 3, 2016

Рецензија - Virgine Mountain

Уште во првите минути во Virgin Mountain се запознаваме со инфантилниот карактер на главниот лик Фуси. Тој има четридесет и три години и сеуште е љубител на играчки. Тој живее со својата мајка. Нивниот однос во приказната не се продлабочува туку филмот започнува со социјален коментар преку прикажување на неговиот живот на работното место. Исчашените ликови и ситуации кои се типични за поновите скандинавски филмови се приметливи и во овој исландски филм. Во воведниот дел на филмот  се приметуваа примеси на  романтична комедија (ако веќе морам да давам жанровски одредници), но сепак продолжив да го гледам, иако во глобала избегнувам романтични филмови. Воопшто не згрешив што го изгледав до крај.



Идејата на овој филм е структурирана во приказната за Фуси. Тој е 43 годишна девица. Во поширок контекст девственоста на Фуси се разлачува во приказната креирајќи филмска стварност која е корелат на нашата стварност. Самиот наслов е  досетлив и ја опфаќа базичната идеја на филмот која е всушност искусувањето на љубовниот живот на една девица. Планината што ја искачува Фуси, може да биде истата планина која ја искачуваме ние во сопствените непознати области од животот. Девственоста како архетип представува чистина во намерата, па затоа за заплетот на овој филм слободно може да се каже дека поставува едно клучно прашање со кое се соочува секоја индивудуа која се стреми кон повисока свесност.



Социалниот коментар во Virgin Mountain  иако не е примарен сепак е присутен. Веристичкиот пристап во градењето на ликовите и приказната преовладува, па така овој филм останува карактеристичен затоа што неможе да се сврсти во некоја струја од актуелните филмски тенденции.
Филмот е мајсторски изведен. Посебно ми остави впечаток секвенцата на крајот на филмот која е обединета со модерна класична тема компонирана од Карстен Фундал.

              
                Филип Миовски